Skip to content

Saundarya-laharī

Ādi Śaṁkara

  1. शिवः शक्त्या युक्तो यदि भवति शक्तः प्रभवितुं न चेदेवं देवो न खलु कुशलः स्पन्दितुमपि। अतस्त्वामाराध्यां हरिहरविरिञ्चादिभिरपि प्रणन्तुं स्तोतुं वा कथमकृतपुण्यः प्रभवति॥
    • śivaḥ śaktyā yukto yadi bhavati śaktaḥ prabhavituṁ na ced – evaṁ devo na khalu kuśalaḥ spanditum – api, atas – tvām – ārādhyāṁ hari + hara + viriñca + ādibhir – api praṇantuṁ stotuṁ vā katham – akr̥ta + puṇyaḥ prabhavati.
    • Śiva doar dacă este unit (yukta) cu Śakti este capabil să se manifeste, căci dacă nu, zeul (deva) cu adevărat nu este capabil nici măcar să pulseze (spanda). Astfel, ție care ești venerată de Hari (Viṣṇu), Hara (Śiva), Viriñca (Brahmā) etc., cum ar putea să ți se prosterne (praṇāma) ori să te preaslăvească (stotra) cel ce este lipsit virtute (puṇya)?
      ŚRĪM̐ KLĪM̐
  2. तनीयांसं पांसुं तव चरणपङ्केरुहभवं विरिञ्चिस्सञ्चिन्वन् विरचयति लोकानविकलम्। वहत्येनं शौरिः कथमपि सहस्रेण शिरसां हरस्संक्षुद्यैनं भजति भसितोद्धूलनविधिम्॥
    • tanīyāṁsaṁ pāṁsuṁ tava caraṇa + paṅkeruha + bhavaṁ viriñcis – sañcinvan viracayati lokān – avikalam, vahaty – enaṁ śauriḥ katham – api sahasreṇa śirasāṁ haras – saṁkṣudya – enaṁ bhajati bhasita + uddhūlana + vidhim.
    • Cel mai minuscul praf al picioarelor tale ca de lotus adunat fiind, Viriñci (Brahmā) a construit lumile (loka) pe deplin (avikala), Śauri (Viṣṇu) susține acestea cu mare dificultate cu cele o mie de capete ale sale, iar Hara (Śiva) zdrobind acesta venerează pudrându-se conform prescripțiilor religioase (vidhi) cu cenușa.
      HRĪM̐ HRĪM̐
  3. अविद्यानामन्तस्तिमिरमिहिरद्वीपनगरी जडानां चैतन्यस्तबकमकरन्दस्रुतिझरी। दरिद्राणां चिन्तामणिगुणनिका जन्मजलधौ निमग्नानां दंष्ट्रा मुररिपुवराहस्य भवति॥
    • avidyānām – antas + timira + mihira + dvīpa + nagarī jaḍānāṁ caitanya + stabaka + makaranda + sruti + jharī, daridrāṇāṁ cintā + maṇi + guṇanikā janma + jaladhau nimagnānāṁ daṁṣṭrā mura + ripu + varāhasya bhavati.
    • Conștiința (caitanya)
      ŚRĪM̐ KLĪM̐
  4. त्वदन्यः पाणिभ्यामभयवरदो दैवतगणः त्वमेका नैवासि प्रकटितवराभीत्यभिनया। भयात् त्रातुं दातुं फलमपि च वाञ्छासमधिकं शरण्ये लोकानां तव हि चरणावेव निपुणौ॥
    • tvadanyaḥ pāṇibhyām – abhaya + varado daivata + gaṇaḥ tvam – ekā naivāsi prakaṭitavarābhītyabhinayā, bhayāt trātuṁ dātuṁ phalam – api ca vāñchāsamadhikaṁ śaraṇye lokānāṁ tava hi caraṇāv – eva nipuṇau.
  5. हरिस्त्वामाराध्य प्रणतजनसौभाग्यजननीं पुरा नारी भूत्वा पुररिपुमपि क्षोभमनयत्। स्मरोऽपि त्वां नत्वा रतिनयनलेह्येन वपुषा मुनीनामप्यन्तः प्रभवति हि मोहाय महताम्॥
    • haristvāmārādhya praṇatajana + saubhāgya + jananīṁ purā nārī bhūtvā pura + ripum – api kṣobhamanayat, smaro – api tvāṁ natvā ratinayanalehyena vapuṣā munīnām – apy – antaḥ prabhavati hi mohāya mahatām.
  6. धनुः पौष्पं मौर्वी मधुकरमयी पञ्च विशिखाः वसन्तः सामन्तो मलयमरुदायोधनरथः। तथाप्येकः सर्वं हिमगिरिसुते कामपि कृपामपाङ्गात्ते लब्ध्वा जगदिदमनङ्गो विजयते॥
    • dhanuḥ pauṣpaṁ maurvī madhu + kara + mayī pañca viśikhāḥ vasantaḥ sāmanto malayamarudāyodhanarathaḥ, tathāpy – ekaḥ sarvaṁ hima + girisute kām – api kr̥pāmapāṅgātte labdhvā jagad – idam – anaṅgo vijayate.
  7. क्वणत्काञ्चीदामा करिकलभकुम्भस्तननता परिक्षीणा मध्ये परिणतशरच्चन्द्रवदना। धनुर्बाणान् पाशं सृणिमपि दधाना करतलैः पुरस्तादास्तां नः पुरमथितुराहोपुरुषिका॥
    • kvaṇat + kāñcīdāmā karikalabhakumbhastananatā parikṣīṇā madhye pariṇataśarac + candra + vadanā, dhanurbāṇān pāśaṁ sr̥ṇimapi dadhānā karatalaiḥ purastādāstāṁ naḥ puramathiturāhopuruṣikā.
  8. सुधासिन्धोर्मध्ये सुरविटपिवाटीपरिवृते मणिद्वीपे नीपोपवनवति चिन्तामणिगृहे। शिवाकारे मञ्चे परमशिवपर्यङ्कनिलयां भजन्ति त्वां धन्याः कतिचन चिदानन्दलहरीम्॥
    • sudhāsindhor – madhye suraviṭapivāṭīparivr̥te maṇi + dvīpe nīpopavanavati cintāmaṇi + gr̥he, śiva + ākāre mañce paramaśivaparyaṅkanilayāṁ bhajanti tvāṁ dhanyāḥ katicana cid + ānanda + laharīm.
  9. महीं मूलाधारे कमपि मणिपूरे हुतवहं स्थितं स्वाधिष्ठाने हृदि मरुतमाकाशमुपरि। मनोऽपि भ्रूमध्ये सकलमपि भित्वा कुलपथं सहस्रारे पद्मे सह रहसि पत्या विहरसे॥
    • mahīṁ mūlādhāre kam – api maṇipūre hutavahaṁ sthitaṁ svādhiṣṭhāne hr̥di marutam – ākāśam – upari, mano – api bhrū + madhye sakalam – api bhitvā kula + pathaṁ sahasrāre padme saha rahasi patyā viharase.

Bibliografie

  • Śrī Śaṁkarācārya, Saundarya-laharī. Ed. Pandit R. Ananta Kr̥ṣṇa Śastri. Madras: Ganesh &Co. Private Ltd., 1957.
  • The Saundaryalaharī or Flood of Beauty (Traditionally ascribed to Śaṅkarācārya). Ed. & tr. W. Norman Brown. Massachusetts: Harvard University Press, 1958.
  • Śrī Śaṁkara-Bhagavatpāda, Saundarya-laharī (The Ocean of Beauty). Ed. & tr. Pandit S. Subrahmanya Sastri & T.R. Srinivasa Ayyangar. Madras: The Theosophical Publishing House, 1965.
  • Śaṅkarāchārya, Ānanda Lahari. Ed. & tr. Devabrata Gosh. Calcutta: Sanskrit Book Depot (P) Ltd., 1983.
  • Śrī Śaṅkarācārya, Saundarya-laharī (Inundation of Divine Splendour). Ed. & tr. Swami Tapasyananda. Madras: Sri Ramakrishna Math, 1995.