Skip to content

Vijñānabhairava-tantra

  1. श्री देव्युवाच। श्रुतं देव मया सर्वं रुद्रयामलसम्भवम्। त्रिकभेदमशेषेण सारात्सारविभागशः॥
    • śrī devy – uvāca. śrutaṁ deva mayā sarvaṁ rudra + yāmala + sambhavam, trika + bhedam – aśeṣeṇa sārātsāra + vibhāgaśaḥ.
    • Devi a spus: – O, Deva! Ascultat de mine a fost totul – ma­ni­fes­tat din/în Rudra-yāmala, întreita (trika) distincție pe de­plin realizată – în conformitate cu esența esenței.
  2. अद्यापि न निवृत्तो मे संशयः परमेश्वर। किं रूपं तत्त्वतो देव शब्दराशिकलामयम्॥
    • adyāpi na nivr̥tto me saṁśayaḥ parameśvara, kiṁ rūpaṁ tattvato deva śabda + rāśi + kalāmayam.
    • – O, Parameśvara! Îndoiala mea nici măcar acum nu a dispărut. O, zeule! În realitate (tattva), oare natura (rūpa) este al­că­tu­i­tă din elementele multitudinii de sunete (śabda)?
  3. किं वा नवात्मभेदेन भैरवे भैरवाकृतौ। त्रिशिरोभेदभिन्नं वा किं वा शक्तित्रयात्मकम्॥
    • kiṁ vā navātma + bhedena bhairave bhairavākr̥tau, triśiro + bheda + bhinnaṁ vā kiṁ vā śakti + trayātmakam.
    • Ori, conform Bhairava-tantra, dobândirea naturii lui Bhairava este prin nonupla diviziune? Ori este cu 3 capete dis­tinc­te? Ori este alcătuită din 3 puteri (śakti)?
  4. नादबिन्दुमयं वापि किं चन्द्रार्धनिरोधिकाः। चक्रारूढमनच्कं वा किं वा शक्तिस्वरूपकम्॥
    • nāda + bindu + mayaṁ vā – api kiṁ candrārdha + nirodhikāḥ, cakrārūḍhamanackaṁ vā kiṁ vā śakti + svarūpakam.
    • Sau este alcătuită din nāda și bindu? Ori este ardha-candra, nirodhikā etc.? Sau este vibrația fără de vocală ce se ma­ni­fes­tă în vortexuri (cakra)? Ori este însăși de natura puterii (śakti)?
  5. परापरायाः सकलमपरायाश्च वा पुनः। पराया यदि तद्वत्स्यात्परत्वं तद्विरुध्यते॥
    • parāparāyāḥ sakalam – aparāyāś – ca vā punaḥ, parāyā yadi tadvat + syāt + paratvaṁ tad virudhyate.
    • Oare natura parāparā constă din părți (sakala)? Dar natura aparā constă din părți (sakala)? Dacă natura parā ar fi ast­fel, cu părți (sakala), atunci aceasta ar fi în opoziție cu starea supremă (para-tva).
  6. न हि वर्णविभेदेन देहभेदेन वा भवेत्। परत्वं निष्कलत्वेन सकलत्वे न तद्भवेत्॥
    • na hi varṇa + vibhedena deha + bhedena vā bhavet, paratvaṁ niṣkalatvena sakalatve na tad – bhavet.
    • Desigur nu poate fi în concordanță cu diviziunea literelor (varṇa) ori nici cu diferențierea trupurilor (deha). Para-tva este în concordanță cu starea fără de părți (niṣkala-tva), de aceea aceasta nu poate fi în starea cu părți (sakala-tva).
  7. प्रसादं कुरु मे नाथ निःशेषं चिन्द्धि संशयम्। भैरव उवाच। साधु साधु त्वया पृष्टं तन्त्रसारमिदम्प्रिये॥
    • prasādaṁ kuru me nātha niḥśeṣaṁ cinddhi saṁśayam, bhairava uvāca, sādhu sādhu tvayā pr̥ṣṭaṁ tantra + sāram – idam – priye.
    • – Domnule! Fă-mi o favoare (prasāda) și distruge pe deplin îndoiala-mi! Bhairava a spus: – Foarte bine, foarte bine, dra­gă! Această întrebare pusă de tine este esența Tantrelor.
  8. गूहनीयतमम्भद्रे तथापि कथयामि ते। यत्किञ्चित्सकलं रूपं भैरवस्य प्रकीर्तितम्॥
    • gūhanīyatamam bhadre tathāpi kathayāmi te, yat + kiñcit + sakalaṁ rūpaṁ bhairavasya prakīrtitam.
    • O, preaminunato! Deși este cea mai secretă, această învățătură ți-o relatez. Oricare ar fi această natură (rūpa) cu părți (sakala), menționată ca fiind a lui Bhairava,
  9. तदसारतया देवि विज्ञेयं शक्रजालवत्। मायास्वप्नोपमं चैव गन्धर्वनगरभ्रमम्॥
    • tad – asāratayā devi vijñeyaṁ śakrajālavat, māyāsvapnopamaṁ caiva gandharva + nagara + bhramam.
    • O, Devi! Deoarece este o stare lipsită de esență, trebuie cunoscută ca fiind asemenea unei magii (śakrajāla), asemenea vi­su­lui (svapna) ori a iluziei (māyā), confuzie (bhrama) precum orașul muzicanților celești (gandharva).
  10. ध्यानार्थम्भ्रान्तबुद्धीनां क्रियाडम्बरवर्तिनाम्। केवलं वर्णितम् पुंसां विकल्पनिहतात्मनाम्॥
    • dhyānārtham bhrānta + buddhīnāṁ kriyāḍambara + vartinām, kevalaṁ varṇitam puṁsāṁ vikalpa + nihatātmanām.
    • Având drept scop meditația (dhyāna) celor cu psihicul confuz / instabil care se manifestă zgomotos prin ritualuri (kriyā), des­cri­să fiind doar pentru oamenii a căror natură este pierdută / așezată în constructe mentale (vikalpa).
  11. तत्त्वतो न नवात्मासौ शब्दराशिर्न भैरवः। न चासौ त्रिशिरा देवो न च शक्तित्रयात्मकः॥
    • tattvato na navātmāsau śabda + rāśir – na bhairavaḥ, na ca – asau triśirā devo na ca śakti + trayātmakaḥ.
    • Acest Bhairava, în realitate, nu este nonuplu, nu este o multitudine de sunete (śabda), acesta nu este o zeitate cu 3 capete (tri-śiras) și nici alcătuit din 3 puteri (śakti),
  12. नादबिन्दुमयो वापि न चन्द्रार्धनिरोधिकाः। न चक्रक्रमसम्भिन्नो न च शक्तिस्वरूपकः॥
  13. अप्रबुद्धमतीनां हि एता बलविभीषिकाः। मातृमोदकवत्सर्वं प्रवृत्त्यर्थमुदाहृतम्॥
    • aprabuddha + matīnāṁ hi etā bala + vibhīṣikāḥ, mātr̥ + modakavat + sarvaṁ pravr̥tty + artham – udāhr̥tam.
    • Desigur, pentru cei a căror minte (mati) este adormită, toate acestea sunt precum înfricoșarea unui copil sau asemenea bom­boa­nei unei mame, fiind declarate doar în scopul progresului spiritual.
  14. दिक्कालकलनोन्मुक्ता देशोद्देशाविशेषिनी। व्यपदेष्टुमशक्यासावकथ्या परमार्थतः॥
    • dik + kāla + kalana + unmuktā deśa + uddeśa + aviśeṣinī, vyapadeṣṭum – aśakyāsāv – akathyā paramārthataḥ.
    • Eliberată de contactul / determinarea spațiului (diś) și timpului (kāla), nu este distinctă (aviśeṣin) prin loc (deśa) ori di­rec­ție (uddeśa); în realitate nu poate fi indicată / numită și de aceea nu poate să fie descrisă în cuvinte.
  15. अन्तःस्वानुभवानन्दा विकल्पोन्मुक्तगोचरा। यावस्था भरिताकारा भैरवी भैरवात्मनः॥
  16. तद्वपुस्तत्त्वतो ज्ञेयं विमलं विश्वपूरणम्। एवंविधे परे तत्त्वे कः पूज्यः कश्च तृप्यति॥
    • tad + vapustattvato jñeyaṁ vimalaṁ viśva + pūraṇam, evaṁvidhe pare tattve kaḥ pūjyaḥ kaśca tr̥pyati.
    • În realitate, această întrupare (vapus) trebuie cunoscută ca fiind fără de pată (vimala) și atotdeplină (viśva-pūraṇa). Ast­fel fiind suprema realitate (tattva), cine este cel venerat și cine este cel satisfăcut?
  17. एवंविधा भैरवस्य यावस्था परिगीयते। सा परा पररूपेण परा देवी प्रकीर्तिता॥
  18. शक्तिशक्तिमतोर्यद्वदभेदः सर्वदा स्थितः। अतस्तद्धर्मधर्मित्वात्परा शक्तिः परात्मनः॥
    • śakti + śaktimator – yadvad – abhedaḥ sarvadā sthitaḥ, atas – tad + dharma + dharmitvāt – parā śaktiḥ parātmanaḥ.
    • Deoarece este dintotdeauna în starea de nediferențiere dintre putere (śakti) și posesorul puterii (śaktimat), iar datorită stă­rii de identitate între dharma și dharmin, suprema putere (śakti) este sinele suprem (parātman).
  19. न वह्नेर्दाहिका शक्तिर्व्यतिरिक्ता विभाव्यते। केवलं ज्ञानसत्तायाम्प्रारम्भोऽयम्प्रवेशने॥
    • na vahner – dāhikā śaktir – vyatiriktā vibhāvyate, kevalaṁ jñāna + sattāyām prārambho – ayam – praveśane.
    • Puterea (śakti) de combustie a focului (vahni) nu este percepută ca fiind diferită de foc. Aceasta este doar începutul (prārambha), atunci când intră în esența cunoașterii (jñāna-sattā).
  20. शक्त्यवस्थाप्रविष्टस्य निर्विभागेन भावना। तदासौ शिवरूपी स्यात्शैवी मुखमिहोच्यते॥
    • śakty + avasthāpraviṣṭasya nirvibhāgena bhāvanā, tad + āsau śiva + rūpī syāt + śaivī mukham – iha – ucyate.
    • Realizarea (bhāvanā) apare prin absența distincției (nirvibhāga) a celui intrat în starea puterii (śakti) – atunci acela de­vi­ne întruparea lui Śiva. Aici puterea (śaivī) este declarată ca fiind intrarea (mukha).
  21. यथालोकेन दीपस्य किरणैर्भास्करस्य च। ज्ञायते दिग्विभागादि तद्वच्चक्त्या शिवः प्रिये॥
    • yathā – ālokena dīpasya kiraṇair – bhāskarasya ca, jñāyate dig + vibhāgādi tadvac – caktyā śivaḥ priye.
    • Așa cum prin lumina unei lămpi ori prin razele Soarelui sunt cunoscute diviziunile spațiului etc., tot astfel – o, dragă! – este cunoscut Śiva prin puterea (śakti) sa.
  22. श्री देव्युवाच। देवदेव त्रिशूलाङ्क कपालकृतभूषण। दिग्देशकालशून्या च व्यपदेशविवर्जिता॥
    • śrī devy – uvāca, deva + deva tri + śūlāṅka kapāla + kr̥ta + bhūṣaṇa, dig + deśa + kāla + śūnyā ca vyapadeśa + vivarjitā.
    • Devi a spus: Zeu al zeilor, a cărui emblemă este tridentul, al cărui ornament este făcut din cranii (kapāla)! Lipsită de di­rec­ție (diś), loc (deśa) și timp (kāla), lipsită pe deplin de orice reprezentare (vyapadeśa),
  23. यावस्था भरिताकारा भैरवस्योपलभ्यते। कैरुपायैर्मुखं तस्य परा देवि कथम्भवेत्। यथा सम्यगहं वेद्मि तथा मे ब्रूहि भैरव॥
    • yā – avasthā bharitākārā bhairavasya – upalabhyate, kair – upāyair – mukhaṁ tasya parā devi katham bhavet, yathā samyag – ahaṁ vedmi tathā me brūhi bhairava.
    • Acea stare, ca manfiestare deplină (bharitākārā) a lui Bhairava, prin ce mijloace (upāya) poate fi obținută? Cum poate fi suprema zeiță (parādevī) fața / intrarea (mukha) lui Śiva? Pentru ca eu să cunosc aceasta pe deplin – o, Bhairava – spune-mi!
  24. भैरव उवाच। ऊर्ध्वे प्राणो ह्यधो जीवो विसर्गात्मा परोच्चरेत्। उत्पत्तिद्वितयस्थाने भरणाद्भरिता स्थितिः॥
    • bhairava uvāca, ūrdhve prāṇo hy – adho jīvo visarga + ātmā paroccaret, utpatti + dvitaya + sthāne bharaṇād – bharitā sthitiḥ.
    • Bhairava a spus: În sus este suflul ce iese (prāṇa) iar în jos este suflul vital (jīva), astfel se manifestă suprema (parā) zei­ță, a cărei natură este visarga – din menținerea lor în cele 2 locuri de origine apare stabilitatea manifestării de­pli­ne.
  25. मरुतोऽन्तर्बहिर्वापि वियद्युग्मानिवर्तनात्। भैरव्या भैरवस्येत्थम्भैरवि व्यज्यते वपुः॥
    • maruto – antarbahir – vā – api viyad + yugmānivartanāt, bhairavyā bhairavasya – ittham – bhairavi vyajyate vapuḥ.
    • Din neclintirea / urmărirea celor 2 în dizolvare, a suflului (marut) interior și a celui exterior – o, Bhairavī! – în acest fel, prin Bhairavī, splendoarea / natura (vapus) lui Bhairava este manifestată.
  26. न व्रजेन्न विशेच्चक्तिर्मरुद्रूपा विकासिते। निर्विकल्पतया मध्ये तया भैरवरूपता॥
    • na vrajen – na viśec – caktirmarud + rūpā vikāsite, nirvikalpatayā madhye tayā bhairava + rūpatā.
    • Puterea (śakti) sub forma suflului (marut) nu iese și nu intră atunci când este expandat centrul prin intermediul stării de ne­re­flec­ta­re mentală (nirvikalpatā) – prin aceasta este dobândită starea (rūpatā) de Bhairava.
  27. कुम्भिता रेचिता वापि पूरिता वा यदा भवेत्। तदन्ते शान्तनामासौ शक्त्या शान्तः प्रकाशते॥
  28. आमूलात्किरणाभासां सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरात्मिकम्। चिन्तयेत्तां द्विषट्कान्ते श्याम्यन्तीम्भैरवोदयः॥
    • āmūlāt – kiraṇābhāsāṁ sūkṣmāt – sūkṣma + tara + ātmikam, cintayet – tāṁ dvi+ ṣaṭkānte śyāmyantīm bhairava + udayaḥ.
    • Din rădăcină (mūla) ascende śakti strălucitoare asemenea unor raze, având natura mai subtilă decât subtilul. Trebuie să re­flec­te­ze asupra acesteia ca fiind dizolvată la finele a 12 degete (dvādaśānta) – astfel apare manifestarea lui Bhairava.
  29. उद्गच्चन्तीं तडित्रूपाम्प्रतिचक्रं क्रमात्क्रमम्। ऊर्ध्वं मुष्टित्रयं यावत्तावदन्ते महोदयः॥
    • udgaccantīṁ taḍit + rūpām – praticakraṁ kramāt + kramam, ūrdhvaṁ muṣṭi + trayaṁ yāvat + tāvad – ante mahodayaḥ.
    • Urcătoare sub forma unui trăsnet (taḍit) prin toate vortexurile (cakra), gradual una câte una, până deasupra la 3 pumni (i.e. dvādaśānta) – iar astfel la sfârșit este marea manifestare a lui Bhairava.
  30. क्रमद्वादशकं सम्यग्द्वादशाक्षरभेदितम्। स्थूलसूक्ष्मपरस्थित्या मुक्त्वा मुक्त्वान्ततः शिवः॥
    • krama + dvādaśakaṁ samyag – dvādaśākṣara + bheditam, sthūla + sūkṣma + para + sthityā muktvā muktvāntataḥ śivaḥ.
    • 12 locuri aliniate / distincte (samyak) în ordine sunt divizate conform celor 12 litere / vocale (akṣara). Prin rămânerea în aspectul grosier (sthūla), subtil (sūkṣma) și suprem (para), abandonând fiecare aspect în parte, devine în final Śiva.
  31. तयापूर्याशु मूर्धान्तं भङ्क्त्वा भ्रूक्षेपसेतुना। निर्विकल्पं मनः कृत्वा सर्वोर्ध्वे सर्वगोद्गमः॥
    • tayāpūryāśu mūrdhāntaṁ bhaṅktvā bhrū + kṣepa + setunā, nirvikalpaṁ manaḥ kr̥tvā sarvordhve sarva + godgamaḥ.
    • Fiind umplut rapid / direct cu aceasta până în creștetul capului (mūrdhānta), pătrunzând prin puntea încruntării sprân­ce­ne­lor (bhrū-kṣepa), mintea fiind făcută fără de constructe mentale (nirvikalpa) și fiind pe deplin deasupra, apare ma­ni­fes­ta­rea omniprezenței (sarva-ga).
  32. शिखिपक्षैश्चित्ररूपैर्मण्डलैः शून्यपञ्चकम्। ध्यायतोऽनुत्तरे शून्ये प्रवेशो हृदये भवेत्॥
    • śikhipakṣaiś – citra + rūpair – maṇḍalaiḥ śūnya + pañcakam, dhyāyato – anuttare śūnye praveśo hr̥daye bhavet.
    • Din meditarea asupra celor 5 vacuități (śūnya), prin simțurile (maṇḍala) variat culorate / reprezentate (rūpa) precum cele ale penelor păunului (śikhin), devine stabilit în inima (hr̥daya) care este de natura vacuității (śūnya) fără de egal (anuttara).
  33. ईदृशेन क्रमेणैव यत्र कुत्रापि चिन्तना। शून्ये कुड्ये परे पात्रे स्वयं लीना वरप्रदा॥
    • īdr̥śena krameṇaiva yatra kutrāpi cintanā, śūnye kuḍye pare pātre svayaṁ līnā varapradā.
    • Desigur, printr-o astfel de succesiune (krama), oriunde ar fi gândirea (cintanā), în vacuitate (śūnya), într-un zid sau într-o persoană extrem de meritorie, se va dizolva de la sine dăruind binecuvântare (varapradā).
  34. कपालान्तर्मनो न्यस्य तिष्ठन्मीलितलोचनः। क्रमेण मनसो दार्ढ्याल्लक्षयेल्लक्ष्यमुत्तमम्॥
    • kapālāntar – mano nyasya tiṣṭhan – mīlita + locanaḥ, krameṇa manaso dārḍhyāl – lakṣayel – lakṣyam – uttamam.
    • Fixând mintea în interiorul craniului (kapāla), fiind așezat cu ochii închiși, treptat, prin stabilitatea minții (manas), poate per­ce­pe / experimenta supremul scop (lakṣya).
  35. मध्यनाडी मध्यसंस्था बिससूत्राभरूपया। ध्यातान्तर्व्योमया देव्या तया देवः प्रकाशते॥
    • madhya + nāḍī madhya + saṁsthā bisa + sūtrābha + rūpayā, dhyātāntar + vyomayā devyā tayā devaḥ prakāśate.
    • Traseul psihoenergetic (nāḍī) median se află situat în mijloc. Atunci când se meditează prin / la această zeiță (devi) – spa­țiu (vyoman) interior cu forma / natura (rūpa) aidoma fibrei lotusului – zeul (deva) se manifestă.
  36. कररुद्धदृगस्त्रेण भ्रूभेदाद्द्वाररोधनात्। दृष्टे बिन्दौ क्रमाल्लीने तन्मध्ये परमा स्थितिः॥
    • kara + ruddha + dr̥g + astreṇa bhrū + bhedād – dvārarodhanāt, dr̥ṣṭe bindau kramāl – līne tan + madhye paramā sthitiḥ.
    • Cu ajutorul degetului (astra) ochiul (dr̥ś) este ferm închis – din străpungerea spațiului dintre sprâncene (bhrū-bheda) și în­chi­de­rea ușilor (dvāra-rodhana), atunci când bindu este văzut (dr̥ṣṭi) printr-o presare / dizolvare (līna) graduală, în mij­lo­cul acestuia apare suprema stare.
  37. धामान्तःक्षोभसम्भूतसूक्ष्माग्नितिलकाकृतिम्। बिन्दुं शिखान्ते हृदये लयान्ते ध्यायतो लयः॥
    • dhāmāntaḥ kṣobha + sambhūta + sūkṣmāgni + tilakākr̥tim, binduṁ śikhānte hr̥daye layānte dhyāyato layaḥ.
    • Sub forma unui tilaka – precum un foc (agni) subtil apărut din agitarea interioară a luminii / puterii (dhāman) – bindu este aflat în vârful capului (śikhānta) sau în inima (hr̥daya). Astfel, la finalul dizolvării (laya), apare pentru cel care me­di­tea­ză dizolvarea (laya).
  38. अनाहते पात्रकर्णेऽभग्नशब्दे सरिद्द्रुते। शब्दब्रह्मणि निष्णातः परम्ब्रह्माधिगच्चति॥
    • anāhate pātra + karṇe – abhagna + śabde sarid + drute, śabda + brahmaṇi niṣṇātaḥ param brahma + adhigaccati.
    • Cel care este profund versat/scufundat (niṣṇāta) în śabda-brahman – sunet (śabda) nelovit (anāhata) auzit doar de ure­chea capabilă, sunet (śabda) neîntrerupt aidoma curgerii rapide a unui râu – îl dobândește pe supremul brahman.
  39. प्रणवादिसमुच्चारात्प्लुतान्ते शून्यभावानात्। शून्यया परया शक्त्या शून्यतामेति भैरवि॥
    • praṇavādi + samuccārāt – plutānte śūnya + bhāvānāt, śūnyayā parayā śaktyā śūnyatām – eti bhairavi.
    • – O, Bhairavī! Din recitarea praṇava etc., din meditația asupra vacuității (śūnya) de la finele celor 3 more (pluta), prin va­cu­i­ta­tea care este suprema energie (śakti) do­bân­deș­te starea de vacuitate (śūnyatā).
  40. यस्य कस्यापि वर्णस्य पूर्वान्तावनुभावयेत्। शून्यया शून्यभूतोऽसौ शून्याकारः पुमान् भवेत्॥
    • yasya kasyāpi varṇasya pūrvāntāv – anubhāvayet, śūnyayā śūnya+ bhūto – asau śūnyākāraḥ pumān bhavet.
    • Trebuie să perceapă / înțeleagă momentul anterior și posterior al oricărui sunet (varṇa), prin vacuitate (śūnya) acest om (puṁs) a devenit alcătuit (bhūta) din va­cu­i­ta­te și de forma (ākāra) vacuității.
  41. तन्त्र्यादिवाद्यशब्देषु दीर्घेषु क्रमसंस्थितेः। अनन्यचेताः प्रत्यन्ते परव्योमवपुर्भवेत्॥
    • tantryādi + vādya + śabdeṣu dīrgheṣu krama + saṁsthiteḥ, ananyacetāḥ pratyante para + vyoma + vapur bhavet.
    • Atenția netulburată în îmbinarea / învecinarea sunetelor instrumentelor muzicale cu corzi etc., care sunt lungi și dintr-o sta­re / succesiune neîntreruptă, devine întruparea su­pre­mu­lui eter (para-vyoman).
  42. पिण्डमन्त्रस्य सर्वस्य स्थूलवर्णक्रमेण तु। अर्धेन्दुबिन्दुनादान्तः शून्योच्चाराद्भवेच्चिवः॥
  43. निजदेहे सर्वदिक्कं युगपद्भावयेद्वियत्। निर्विकल्पमनास्तस्य वियत्सर्वम्प्रवर्तते॥
    • nija + dehe sarva + dikkaṁ yugapad – bhāvayed – viyat, nirvikalpa + manās tasya viyat + sarvam pravartate.
    • Trebuie să perceapă / înțeleagă vacuitatea (viyat) în propriul trup, simultan în toate direcțiile – a sa minte (manas) dez­vă­lu­ie totul ca fiind vacuitate (viyat).
  44. पृष्टशून्यं मूलशून्यं युगपद्भावयेच्च यः। शरीरनिरपेक्षिण्या शक्त्या शून्यमना भवेत्॥
  45. पृष्टशून्यं मूलशून्यं हृच्चून्यम्भावयेत्स्थिरम्। युगपन्निर्विकल्पत्वान्निर्विकल्पोदयस्ततः॥
    • pr̥ṣṭa + śūnyaṁ mūla + śūnyaṁ hr̥c + cūnyam bhāvayet – sthiram, yugapan – nirvikalpatvān – nirvikalpa + udayas – tataḥ.
    • Trebuie să perceapă / înțeleagă ferm vacuitatea (śūnya) de deasupra (pr̥ṣṭha), vacuitatea (śūnya) de la baza (mūla) și va­cu­i­ta­tea (śūnya) din inima (hr̥d) – din starea lipsită de constructe mentale (nirvikalpa) apare simultan trans­cen­de­rea (udaya) stării lipsite de contructe mentale (nirvikalpa).
  46. तनूदेशे शून्यतैव क्षणमात्रं विभावयेत्। निर्विकल्पं निर्विकल्पो निर्विकल्पस्वरूपभाक्॥
    • tanū + deśe śūnyataiva kṣaṇa + mātraṁ vibhāvayet, nirvikalpaṁ nirvikalpo nirvikalpa + svarūpa + bhāk.
    • Cel lipsit de constructe mentale (nirvikalpa) trebuie să realizeze / perceapă clar, doar pentru un moment și fără cons­truc­te men­ta­le (nirvikalpa), starea de vacuitate (śūnyatā) în orice parte a trupului – stă astfel în propria sa natură (svarūpa) lip­si­tă de constructe mentale (nirvikalpa).
  47. सर्वं देहगतं द्रव्यं वियद्व्याप्तं मृगेक्षणे। विभावयेत्ततस्तस्य भावना सा स्थिरा भवेत्॥
    • sarvaṁ deha + gataṁ dravyaṁ viyad + vyāptaṁ mr̥gekṣaṇe, vibhāvayet – tatas – tasya bhāvanā sā sthirā bhavet.
    • O, Ochi-de-căprioară! Toată substanța (dravya) ce se află în trup este pătrunsă de vacuitate (viyat) – astfel trebuie să rea­li­ze­ze / perceapă clar; după aceea această meditație (bhāvana) a sa devine fermă.
  48. देहान्तरे त्वग्विभागम्भित्तिभूतं विचिन्तयेत्। न किञ्चिदन्तरे तस्य ध्यायन्नध्येयभाग्भवेत्॥
    • dehāntare tvag + vibhāgam – bhitti + bhūtaṁ vicintayet, na kiñcid – antare tasya dhyāyann – adhyeya + bhāg bhavet.
    • Trebuie să gândească că alcătuirea pielii (tvac) este doar un zid pentru interiorul trupului, dar nu există nimic în al său in­te­rior – meditând astfel devine aspectul de negândit.
  49. हृद्याकाशे निलीनाक्षः पद्मसम्पुटमध्यगः। अनन्यचेताः सुभगे परं सौभाग्यमाप्नुयात्॥
    • hr̥dy – ākāśe nilīnākṣaḥ padma + sampuṭa + madhya + gaḥ, ananya + cetāḥ subhage paraṁ saubhāgyam – āpnuyāt.
    • Cu atenția focalizată în spațiul inimii (hr̥d), situată între cei 2 lotuși (padma), atenție netulburată – o, tu cea bi­ne­cu­vân­ta­tă! – dobândește suprema fericire (saubhāgya).
  50. सर्वतः स्वशरीरस्य द्वादशान्ते मनोलयात्। दृढबुद्धेर्दृढीभूतं तत्त्वलक्ष्यम्प्रवर्तते॥
    • sarvataḥ sva + śarīrasya dvādaśānte manolayāt, dr̥ḍha + buddher – dr̥ḍhī + bhūtaṁ tattva + lakṣyam – pravartate.
    • Din dizolvarea minții (manas) pe deplin în dvādaśānta a propriului trup, pentru cel cu intelectul (buddhi) stabil se ma­ni­fes­tă într-un mod ferm scopul – Realitatea (tattva).
  51. यथा तथा यत्र तत्र द्वादशान्ते मनः क्षिपेत्। प्रतिक्षणं क्षीणवृत्तेर्वैलक्षण्यं दिनैर्भवेत्॥
    • yathā tathā yatra tatra dvādaśānte manaḥ kṣipet, pratikṣaṇaṁ kṣīṇa + vr̥tter – vailakṣaṇyaṁ dinair – bhavet.
    • Oricum, oriunde și în fiece moment trebuie să țină / dizolve mintea (manas) în dvādaśānta – astfel apare în câteva zile pen­tru cel cu activitatea (vr̥tti) minții dizolvată o stare indescriptibilă (vailakṣaṇya).
  52. कालाग्निना कालपदादुत्थितेन स्वकम्पुरम्। प्लुष्टम्विचिन्तयेदन्ते शान्ताभासस्तदा भवेत्॥
    • kālāgninā kāla + padād – utthitena svakam – puram, pluṣṭam vicintayed – ante śāntābhāsas – tadā bhavet.
    • Prin focul timpului (kālāgni), ce apare din degetul gros al piciorului stâng / drept, propriul trup este ars – astfel trebuie să-și imagineze; atunci, la final, se manifestă Pacea (śānta).
  53. एवमेव जगत्सर्वं दग्धं ध्यात्वा विकल्पतः। अनन्यचेतसः पुंसः पुम्भावः परमो भवेत्॥
    • evam – eva jagat + sarvaṁ dagdhaṁ dhyātvā vikalpataḥ, ananya + cetasaḥ puṁsaḥ pum + bhāvaḥ paramo bhavet.
    • Meditând într-un mod asemănător, prin imaginație (vikalpa) asupra întregului univers (jagat) ca fiind ars, pentru omul (puṁs) cu atenția netulburată apare suprema stare spirituală (puṁs).
  54. स्वदेहे जगतो वापि सूक्ष्मसूक्ष्मतराणि च। तत्त्वानि यानि निलयं ध्यात्वान्ते व्यज्यते परा॥
    • svadehe jagato vāpi sūkṣma + sūkṣma + tarāṇi ca, tattvāni yāni nilayaṁ dhyātvānte vyajyate parā.
    • Meditând asupra acelor principii (tattva) ca fiind o dizolvare a celui subtil în cel mai subtil, în propriul trup sau în uni­vers (jagat) – la final se manifestă Parā.
  55. पिनां च दुर्बलां शक्तिं ध्यात्वा द्वादशगोचरे। प्रविश्य हृदये ध्यायन् मुक्तः स्वातन्त्र्यमाप्नुयात्॥
    • pināṁ ca durbalāṁ śaktiṁ dhyātvā dvādaśa + gocare, praviśya hr̥daye dhyāyan muktaḥ svātantryam – āpnuyāt.
    • Meditând în zona dvādaśānta asupra puterii (śakti) respirației: puternică și slabă; fiind intrat în inimă (hr̥daya) și me­di­tând astfel, cel izbavit (mukta) / adormit (supta) do­bân­deș­te libertatea (svātantrya).1
  56. भुवनाध्वादिरूपेण चिन्तयेत्क्रमशोऽखिलम्। स्थूलसूक्ष्मपरस्थित्या यावदन्ते मनोलयः॥
    • bhuvanādhvādi + rūpeṇa cintayet – kramaśo – akhilam, sthūla + sūkṣma + parasthityā yāvad – ante mano + layaḥ.
    • Trebuie să mediteze pe deplin în mod gradual prin forma / natura (rūpa) căii (adhvan) lumilor (bhuvana), sub formă gro­sie­ră (sthūla), subtilă (sūkṣma) ori trans­cen­den­tă (para), astfel încât la final are loc dizolvarea minții (manolaya).
  57. अस्य सर्वस्य विश्वस्य पर्यन्तेषु समन्ततः। अध्वप्रक्रियया तत्त्वं शैवं ध्यत्वा महोदयः॥
    • asya sarvasya viśvasya paryanteṣu samantataḥ, adhva + prakriyayā tattvaṁ śaivaṁ dhyatvā mahodayaḥ.
    • Meditând asupra realității (tattva) lui Śiva prin metoda căii (adhvan), peste tot și în toate direcțiile acestui întreg uni­vers (viśva), apare o mare trezvie (mahodaya).
  58. विश्वमेतन् महादेवि शून्यभूतं विचिन्तयेत्। तत्रैव च मनो लीनं ततस्तल्लयभाजनम्॥
    • viśvam – etan mahā + devi śūnya + bhūtaṁ vicintayet, tatra – eva ca mano līnaṁ tatas – tal + laya + bhājanam.
    • O, mare zeiță! Trebuie să mediteze asupra acestui univers (viśva) ca fiind de natura vacuității (śūnya), iar acolo mintea (manas) este desigur dizolvată (līna) – astfel este cel meritoriu (bhājana) întru dizolvare (laya).
  59. घतादिभाजने दृष्टिम्भित्तिस्त्यक्त्वा विनिक्षिपेत्। तल्लयं तत्क्षणाद्गत्वा तल्लयात्तन्मयो भवेत्॥
    • ghatādi + bhājane dr̥ṣṭim – bhittis – tyaktvā vinikṣipet, tal + layaṁ tat + kṣaṇād – gatvā tal + layāt – tan + mayo bhavet.
    • Trebuie să fixeze privirea (dr̥ṣṭi) într-un recipient (bhājana), precum un urcior etc., lăsând la o parte pereții acestuia. Do­bân­dind într-o clipită la acea dizolvare (laya) devine de natura acesteia (i.e. śūnya) datorită acestei dizolvări (laya).
  60. निर्वृक्षगिरिभित्त्यादिदेशे दृष्टिं विनिक्षिपेत्। विलीने मानसे भावे वृत्तिक्षिणः प्रजायते॥
    • nirvr̥kṣa + giri + bhittyādi + deśe dr̥ṣṭiṁ vinikṣipet, vilīne mānase bhāve vr̥tti + kṣiṇaḥ prajāyate.
    • Trebuie să fixeze privirea (dr̥ṣṭi) într-un loc lipsit de copaci, munți, pereți etc. Atunci când starea minții este dizolvată apare diminuarea / distrugerea activității (vr̥tti) psihicului (citta).
  61. उभयोर्भावयोर्ज्ञाने ध्यात्वा मध्यं समाश्रयेत्। युगपच्च द्वयं त्यक्त्वा मध्ये तत्त्वम् प्रकाशते॥
    • ubhayor – bhāvayor – jñāne dhyātvā madhyaṁ samāśrayet, yugapac – ca dvayaṁ tyaktvā madhye tattvam prakāśate.
    • Atunci când are loc cunoașterea a 2 stări (bhāva), meditând asupra mijlocului, trebuie să intre / stea acolo; și, aban­do­nân­du-le pe ambele simultan, în acel mijloc Realitatea (tattva) strălucește.
  62. भावे त्यक्ते निरुद्धा चिन्नैव भावान्तरं व्रजेत्। तदा तन्मध्यभावेन विकसत्यति भावना॥
    • bhāve tyakte niruddhā cin – naiva bhāvāntaraṁ vrajet, tadā tan + madhya + bhāvena vikasatyati bhāvanā.
    • Când o stare este abandonată iar activitatea psihicului (cit) este suspendată, nu tre­buie de fel să obțină o altă stare – atunci, prin starea din mijlocul acesteia, stră­lu­ceș­te / se manifestă suprema contemplare (ati-bhāvanā).
  63. सर्वं देहं चिन्मयं हि जगद्वा परिभावयेत्। युगपन्निर्विकल्पेन मनसा परमोदयः॥
    • sarvaṁ dehaṁ cin + mayaṁ hi jagad – vā paribhāvayet, yugapan – nirvikalpena manasā paramodayaḥ.
    • Tre­buie să conceapă întregul trup (deha) sau universul (jagat) ca fiind de natura con­ști­in­ței (cit), simultan, cu mintea (manas) lip­si­tă de imaginație (nirvikalpa) – apare suprema (paramā) stare.
  64. वायुद्वयस्य सङ्घट्टादन्तर्वा बहिरन्ततः। योगी समत्वविज्ञानसमुद्गमनभाजनम्॥
    • vāyu+ dvayasya saṅghaṭṭād – antar – vā bahir – antataḥ, yogī samatva + vijñāna + samudgamana + bhājanam.
    • Din punerea împreună a celor 2 sufluri (vāyu) – în in­te­rior (antar) sau, în cele din ur­mă, în ex­te­rior (bahis) – yo­gi­nul de­vi­ne re­cep­ta­cu­lul ma­ni­fes­tă­rii de­pli­ne a cu­noaș­te­rii (vijñāna) stă­rii de echi­li­bru (samatva).
  65. सर्वं जगत्स्वदेहं वा स्वानन्दभरितं स्मरेत्। युगपत्स्वामृतेनैव परानन्दमयो भवेत्॥
    • sarvaṁ jagat + sva + dehaṁ vā svānanda + bharitaṁ smaret, yugapat + svāmr̥tenaiva parānanda + mayo bhavet.
    • Întregul univers (jagat) sau propriul trup este plin de propria beatitudine (ānanda) – astfel tre­buie să țină în minte; con­co­mi­tent, cu adevărat prin propria sa ambrozie (amr̥ta), devine al­că­tuit din suprema beatitudine (ānanda).
  66. कुहनेन प्रयोगेण सद्य एव मृगेक्षणे। समुदेति महानन्दो येन तत्त्वं प्रकाशते॥
    • kuhanena prayogeṇa sadya eva mr̥gekṣaṇe, samudeti mahānando yena tattvaṁ prakāśate.
    • O, tu cea cu ochii de căprioară! Desigur, prin aplicarea într-un mod spontan a unui truc (kuhana) apare o mare bea­ti­tu­di­ne (ānanda) prin care se manifestă Realitatea (tattva).
  67. सर्वस्रोतोनिबन्धेन प्राणशक्त्योर्ध्वया शनैः। पिपीलस्पर्शवेलायाम्प्रथते परमं सुखम्॥
    • sarva + sroto + nibandhena prāṇa + śaktyordhvayā śanaiḥ, pipīla + sparśa + velāyām prathate paramaṁ sukham.
    • Prin restrângerea organelor de simț (srotas), prin urcarea lentă a energiei (śakti) suflului (prāṇa), în momentul când sim­te aidoma atingerii unei furnici se manifestă suprema bucurie (sukha).
  68. वह्नेर्विषस्य मध्ये तु चित्तं सुखमयं क्षिपेत्। केवलं वायुपूर्णं वा स्मरानन्देन युज्यते॥
    • vahner – viṣasya madhye tu cittaṁ sukha + mayaṁ kṣipet, kevalaṁ vāyu + pūrṇaṁ vā smarānandena yujyate.
    • Desigur, la mijlocul dintre foc (vahni) și otravă (viṣa) trebuie pus întregul psihic (citta) alcătuit din bucurie (sukha); sin­gur (kevala) sau plin cu suflu (vāyu), prin beatitudinea (ānanda) iubirii (smara) este unit.
  69. शक्तिसङ्गमसङ्क्षुब्धशक्त्यावेशावसानिकम्। यत्सुखम्ब्रह्मतत्त्वस्य तत्सुखं स्वाक्यमुच्यते॥
    • śakti + saṅgama + saṅkṣubdha + śaktyāveśāvasānikam, yat + sukham – brahma + tattvasya tat + sukhaṁ svākyam – ucyate.
    • La finele posedării unei partenere sexuale (śakti), din excitarea venirii împreună cu śakti, acea bucurie (sukha) care este a esenței (tattva) lui brahman se spune că este acea bucurie (sukha) a naturii proprii.
  70. लेहनामन्थनाकोटैः स्त्रीसुखस्य भरात्स्मृतेः। शक्त्यभावेऽपि देवेशि भवेदानन्दसम्प्लवः॥
    • lehanā + manthanākoṭaiḥ strī + sukhasya bharāt + smr̥teḥ, śakty + abhāve – api deveśi bhaved – ānanda + samplavaḥ.
    • O, Deveśi! Chiar și în absența partenerei (śakti) există o re­văr­sa­re a bea­ti­tu­di­nii (ānanda) amin­ti­rii pe de­plin a plă­ce­rii (sukha) avute cu o femeie prin lingere, frecare / agitare, presare etc.
  71. आनन्दे महति प्राप्ते दृष्टे वा बान्धवे चिरात्। आनन्दमुद्गतं ध्यात्वा तल्लयस्तन्मना भवेत्॥
    • ānande mahati prāpte dr̥ṣṭe vā bāndhave cirāt, ānandam – udgataṁ dhyātvā tal + layas – tan + manā bhavet.
    • Atunci când este obținută o mare beatitudine (ānanda), sau când este văzută o rudă după foarte multă vreme, meditând asu­pra acelei beatitudini (ānanda) care apare – această minte (manas) se dizolvă în aceasta (ānanda).
  72. जग्धिपानकृतोल्लासरसानन्दविजृम्भणात्। भावयेद्भरितावस्थां महानन्दस्ततो भवेत्॥
    • jagdhi + pāna + kr̥tollāsa + rasānanda + vijr̥mbhaṇāt, bhāvayed – bharitāvasthāṁ mahānandas – tato bhavet.
    • O stare de preaplin este produsă2 din manifestarea beatitudinii (ānanda) aromei (rasa) ce apare după ce a mâncat ori a băut – din aceasta apare o mare beatitudine (ānanda).
  73. गीतादिविषयास्वादासमसौख्यैकतात्मनः। योगिनस्तन्मयत्वेन मनोरूढेस्तदात्मता॥
    • gītādi + viṣayāsvādāsama + saukhyaikatātmanaḥ, yoginas – tan + mayatvena mano + rūḍhes – tad + ātmatā.
    • Din starea de unitate cu bucuria (saukhya) fără de pereche a savorii obiectelor senzoriale (viṣaya), precum cântecul (gītā) etc., apare pentru yogin starea de identitate cu aceasta prin starea de absorbire în aceasta a minții (manas) elevate.
  74. यत्र यत्र मनस्तुष्टिर्मनस्तत्रैव धारयेत्। तत्र तत्र परानन्दस्वारूपं सम्प्रवर्तते॥
    • yatra yatra manas – tuṣṭir – manas – tatra – eva dhārayet, tatra tatra parānanda + svārūpaṁ sampravartate.
    • Oriunde este satisfăcută mintea (manas), cu siguranță în acel loc min­tea (manas) este con­cen­tra­tă, și doar acolo se ma­ni­fes­tă pro­pria na­tu­ră ca fiind al­că­tu­i­tă din su­pre­ma bea­ti­tu­di­ne (para-ānanda).
  75. अनागतायां निद्रायाम्प्रणष्टे बाह्यगोचरे। सावस्था मनसा गम्या परा देवी प्रकाशते॥
    • anāgatāyāṁ nidrāyām praṇaṣṭe bāhya + gocare, sā + avasthā manasā gamyā parā devī prakāśate.
    • Atunci când somnul (nidrā) nu a sosit încă iar obiectele percepute în exterior au dispărut, acea stare care se manifestă – perceptibilă prin minte (manas) – este Suprema Devī.
  76. तेजसा सूर्यदीपादेराकाशे शबलीकृते। दृष्टिर्निवेश्या तत्रैव स्वात्मरूपम्प्रकाशते॥
    • tejasā sūrya + dīpāder – ākāśe śabalī + kr̥te, dr̥ṣṭir – niveśyā tatra – eva svātma + rūpam prakāśate.
    • Privirea fiind fixată acolo – într-un spațiu multicolor prin strălucirea (tejas) soarelui, lămpii etc. – propria natură esențială (svātma-rūpa) se manifestă.
  77. करङ्किण्या क्रोधनया भैरव्या लेलिहानया। खेचर्या दृष्टिकाले च परावाप्तिः प्रकाशते॥
    • karaṅkiṇyā krodhanayā bhairavyā lelihānayā, khecaryā dr̥ṣṭi + kāle ca parā vyāptiḥ prakāśate.
    • Prin karaṅkiṇī, krodhanā, bhairavī, lelihānā și khecarī în momentul percepției (dr̥ṣṭi) – suprema omniprezență (vyāpti) se manifestă.
  78. मृद्वासने स्फिजैकेन हस्तपादौ निराश्रयम्। निधाय तत्प्रसङ्गेन परा पूर्णा मतिर्भवेत्॥
    • mr̥dv + āsane sphijaikena hasta + pādau nirāśrayam, nidhāya tat + prasaṅgena parā pūrṇā matir – bhavet.
    • Cu o fesă pe un loc (āsana) moale și având mâinile și picioarele fără susținere / suport – meditând cu această ocazie intelectul (mati) devine pe deplin parā.
  79. उपविश्यासने सम्यग्बाहू कृत्वार्धकुञ्चितौ। कक्षव्योम्नि मनः कुर्वन् शममायाति तल्लयात्॥
    • upaviśya – āsane samyag – bāhū kr̥tvā – ardha + kuñcitau, kakṣa + vyomni manaḥ kurvan śamam – āyāti tal + layāt.
    • ezându-se într-un mod corect pe un loc (āsana), brațele trebuie îndoite doar pe jumătate; fiind pusă mintea (manas) în spațiul axilei, din dizolvarea în acesta dobândește calmul (śama).
  80. स्थूलरूपस्य भावस्य स्तब्धां दृष्टिं निपात्य च। अचिरेण निराधारं मनः कृत्वा शिवं व्रजेत्॥
  81. मध्यजिह्वे स्फारितास्ये मध्ये निक्षिप्य चेतनाम्। होच्चारं मनसा कुर्वंस्ततः शान्ते प्रलीयते॥
    • madhya + jihve sphāritāsye madhye nikṣipya cetanām, hoccāraṁ manasā kurvaṁs tataḥ śānte pralīyate.
  82. आसने शयने स्थित्वा निराधारं विभावयन्। स्वदेहं मनसि क्षिणे क्षणात्क्षीणाशयो भवेत्॥
    • āsane śayane sthitvā nirādhāraṁ vibhāvayan, svadehaṁ manasi kṣiṇe kṣaṇāt – kṣīṇāśayo bhavet.
  83. चलासने स्थितस्याथ शनैर्वा देहचालनात्। प्रशान्ते मानसे भावे देवि दिव्यौघमाप्नुयात्॥
    • calāsane sthitasyātha śanair – vā deha + cālanāt, praśānte mānase bhāve devi divyaugham – āpnuyāt.
  84. आकाशं विमलम्पश्यन् कृत्वा दृष्टिं निरन्तराम्। स्तब्धात्मा तत्क्षणाद्देवि भैरवं वपुराप्नुयात्॥
  85. लीनं मूर्ध्नि वियत्सर्वम्भैरवत्वेन भावयेत्। तत्सर्वम्भैरवाकारतेजस्तत्त्वं समाविशेत्॥
    • līnaṁ mūrdhni viyatsarvam bhairavatvena bhāvayet, tatsarvam bhairavākāratejastattvaṁ samāviśet.
  86. किञ्चिज्ज्ञातं द्वैतदायि बाह्यालोकस्तमः पुनः। विश्वादि भैरवं रूपं ज्ञात्वानन्तप्रकाशभृत्॥
    • kiñcij – jñātaṁ dvaitadāyi bāhyālokas tamaḥ punaḥ, viśvādi bhairavaṁ rūpaṁ jñātvānanta + prakāśabhr̥t.
  87. एवमेव दुर्निशायां कृष्णपक्षागमे चिरम्। तैमिरम्भावयन् रूपम्भैरवं रूपमेष्यति॥
  88. एवमेव निमील्यादौ नेत्रे कृष्णाभमग्रतः। प्रसार्य भैरवं रूपम्भावयंस्तन्मयो भवेत्॥
    • evam eva nimīlyādau netre kr̥ṣṇābhamagrataḥ, prasārya bhairavaṁ rūpam bhāvayaṁs tan + mayo bhavet.
  89. यस्य कस्येन्द्रियस्यापि व्याघाताच्च निरोधतः। प्रविष्टस्याद्वये शून्ये तत्रैवात्मा प्रकाशते॥
    • yasya kasyendriyasyāpi vyāghātāc – ca nirodhataḥ, praviṣṭasyādvaye śūnye tatra – eva – ātmā prakāśate.
  90. अबिन्दुमविसर्गं च अकारं जपतो महान्। उदेति देवि सहसा ज्ञानौघः परमेश्वरः॥
    • abindumavisargaṁ ca akāraṁ japato mahān, udeti devi sahasā jñānaughaḥ parameśvaraḥ.
  91. वर्णस्य सविसर्गस्य विसर्गान्तं चितिं कुरु। निराधारेण चित्तेन स्पृशेद्ब्रह्म सनातनम्॥
    • varṇasya savisargasya visargāntaṁ citiṁ kuru, nirādhāreṇa cittena spr̥śed – brahma sanātanam.
  92. व्योमाकारं स्वमात्मानं ध्यायेद्दिग्भिरनावृतम्। निराश्रया चितिः शक्तिः स्वरूपं दर्शयेत्तदा॥
    • vyomākāraṁ svamātmānaṁ dhyāyed digbhir anāvr̥tam, nirāśrayā citiḥ śaktiḥ svarūpaṁ darśayettadā.
  93. किञ्चिदङ्गं विभिद्यादौ तीक्ष्णसूच्यादिना ततः। तत्रैव चेतनां युक्त्वा भैरवे निर्मला गतिः॥
    • kiñcid aṅgaṁ vibhidyādau tīkṣṇasūcyādinā tataḥ, tatra – eva cetanāṁ yuktvā bhairave nirmalā gatiḥ.
  94. चित्ताद्यन्तःकृतिर्नास्ति ममान्तर्भावयेदिति। विकल्पानामभावेन विकल्पैरुज्झितो भवेत्॥
    • cittādyantaḥkr̥tir – nāsti mamāntar bhāvayed iti, vikalpānāmabhāvena vikalpair ujjhito bhavet.
  95. माया विमोहिनी नाम कलायाः कलनं स्थितम्। इत्यादिधर्मं तत्त्वानां कलयन्न पृथग्भवेत्॥
    • māyā vimohinī nāma kalāyāḥ kalanaṁ sthitam, ityādidharmaṁ tattvānāṁ kalayan na pr̥thag bhavet.
  96. झगितीच्चां समुत्पन्नामवलोक्य शमं नयेत्। यत एव समुद्भूता ततस्तत्रैव लीयते॥
    • jhagitīccāṁ samutpannāmavalokya śamaṁ nayet, yata eva samudbhūtā tatas tatra – eva līyate.
  97. यदा ममेच्चा नोत्पन्ना ज्ञानं वा कस्तदास्मि वै। तत्त्वतोऽहं तथाभूतस्तल्लीनस्तन्मना भवेत्॥
    • yadā mameccā notpannā jñānaṁ vā kas tadāsmi vai, tattvato – ahaṁ tathābhūtas tallīnas tanmanā bhavet.
  98. इच्चायामथवा ज्ञाने जाते चित्तं निवेशयेत्। आत्मबुद्ध्यानन्यचेतास्ततस्तत्त्वार्थदर्शनम्॥
    • iccāyāmathavā jñāne jāte cittaṁ niveśayet, ātmabuddhyānanyacetās tatas tattvārthadarśanam.
  99. निर्निमित्तम्भवेज्ज्ञानं निराधारम्भ्रमात्मकम्। तत्त्वतः कस्यचिन्नैतदेवम्भावी शिवः प्रिये॥
    • nirnimittam bhavej jñānaṁ nirādhāram bhramātmakam, tattvataḥ kasyacin naitad evambhāvī śivaḥ priye.
  100. चिद्धर्मा सर्वदेहेषु विशेषो नास्ति कुत्रचित्। अतश्च तन्मयं सर्वम्भावयन् भवजिज्जनः॥
    • cid + dharmā sarvadeheṣu viśeṣo nāsti kutracit, ataśca tanmayaṁ sarvam bhāvayan bhavajij janaḥ.
  101. कामक्रोधलोभमोहमदमात्सर्यगोचरे। बुद्धिं निस्तिमितां कृत्वा तत्तत्त्वमवशिष्यते॥
  102. इन्द्रजालमयं विश्वं व्यस्तं वा चित्रकर्मवत्। भ्रमद्वा ध्यायतः सर्वम्पश्यतश्च सुखोद्गमः॥
    • indra + jāla + mayaṁ viśvaṁ vyastaṁ vā citra + karmavat, bhramad – vā dhyāyataḥ sarvam paśyataś – ca sukhodgamaḥ.
  103. न चित्तं निक्षिपेद् दुःखे न सुखे वा परिक्षिपेत्। भैरवि ज्ञायतां मध्ये किं तत्त्वमवशिष्यते॥
    • na cittaṁ nikṣiped duḥkhe na sukhe vā parikṣipet, bhairavi jñāyatāṁ madhye kiṁ tattvamavaśiṣyate.
  104. विहाय निजदेहस्थं सर्वत्रास्मीति भावयन्। दृढेन मनसा दृष्ट्या नान्येक्षिण्या सुखी भवेत्॥
    • vihāya nijadehasthaṁ sarvatrāsmīti bhāvayan, dr̥ḍhena manasā dr̥ṣṭyā nānyekṣiṇyā sukhī bhavet.
  105. घटादौ यच्च विज्ञानम् इच्चाद्यं वा ममान्तरे। नैव सर्वगतं जातम्भावयन् इति सर्वगः॥
    • ghaṭādau yac ca vijñānam iccādyaṁ vā mamāntare, naiva sarvagataṁ jātam bhāvayan iti sarvagaḥ.
  106. ग्राह्यग्राहकसंवित्तिः सामान्या सर्वदेहिनाम्। योगिनां तु विशेषोऽस्ति सम्बन्धे सावधानता॥
    • grāhyagrāhakasaṁvittiḥ sāmānyā sarvadehinām, yogināṁ tu viśeṣo’sti sambandhe sāvadhānatā.
  107. स्ववदन्यशरीरेऽपि संवित्तिमनुभावयेत्। अपेक्षां स्वशरीरस्य त्यक्त्वा व्यापी दिनैर् भवेत्॥
    • svavad anyaśarīre’pi saṁvittimanubhāvayet, apekṣāṁ svaśarīrasya tyaktvā vyāpī dinair bhavet.
  108. निराधारं मनः कृत्वा विकल्पान्न विकल्पयेत्। तदात्मपरमात्मत्वे भैरवो मृगलोचने॥
    • nirādhāraṁ manaḥ kr̥tvā vikalpān na vikalpayet, tadātmaparamātmatve bhairavo mr̥galocane.
  109. सर्वज्ञः सर्वकर्ता च व्यापकः परमेश्वरः। स एवाहं शैवधर्मा इति दार्ढ्याच्चिवो भवेत्॥
    • sarvajñaḥ sarvakartā ca vyāpakaḥ parameśvaraḥ, sa evāhaṁ śaivadharmā iti dārḍhyāc civo bhavet.
  110. जलस्येवोर्मयो वह्नेर्ज्वालाभङ्ग्यः प्रभा रवेः। ममैव भैरवस्यैता विश्वभङ्ग्यो विभेदिताः॥
    • jalasyevormayo vahner jvālābhaṅgyaḥ prabhā raveḥ, mamaiva bhairavasyaitā viśvabhaṅgyo vibheditāḥ.
  111. भ्रान्त्वा भ्रान्त्वा शरीरेण त्वरितम्भुवि पातनात्। क्षोभशक्तिविरामेण परा सञ्जायते दशा॥
    • bhrāntvā bhrāntvā śarīreṇa tvaritam bhuvi pātanāt, kṣobhaśaktivirāmeṇa parā sañjāyate daśā.
  112. आधारेष्वथवाऽशक्त्याऽज्ञानाच्चित्तलयेन वा। जातशक्तिसमावेशक्षोभान्ते भैरवं वपुः॥
  113. सम्प्रदायम् इमम् देवि शृणु सम्यग्वदाम्यहम्। कैवल्यं जायते सद्यो नेत्रयोः स्तब्धमात्रयोः॥
    • sampradāyam imam devi śr̥ṇu samyag vadāmyaham, kaivalyaṁ jāyate sadyo netrayoḥ stabdhamātrayoḥ.
  114. सङ्कोचं कर्णयोः कृत्वा ह्यधोद्वारे तथैव च। अनच्कमहलं ध्यायन्विशेद्ब्रह्म सनातनम्॥
    • saṅkocaṁ karṇayoḥ kr̥tvā hyadhodvāre tathaiva ca, anackamahalaṁ dhyāyan viśed brahma sanātanam.
  115. कूपादिके महागर्ते स्थित्वोपरि निरीक्षणात्। अविकल्पमतेः सम्यक्सद्यस् चित्तलयः स्फुटम्॥
    • kūpādike mahāgarte sthitvopari nirīkṣaṇāt, avikalpamateḥ samyak sadyas cittalayaḥ sphuṭam.
  116. यत्र यत्र मनो याति बाह्ये वाभ्यन्तरेऽपि वा। तत्र तत्र शिवावास्था व्यापकत्वात्क्व यास्यति॥
    • yatra yatra mano yāti bāhye vābhyantare’pi vā, tatra tatra śivāvāsthā vyāpakatvātkva yāsyati.
  117. यत्र यत्राक्षमार्गेण चैतन्यं व्यज्यते विभोः। तस्य तन्मात्रधर्मित्वाच्चिल्लयाद्भरितात्मता॥
    • yatra yatrākṣamārgeṇa caitanyaṁ vyajyate vibhoḥ, tasya tanmātradharmitvāc cillayād bharitātmatā.
  118. क्षुताद्यन्ते भये शोके गह्वरे वा रणाद्द्रुते। कुतूहलेक्षुधाद्यन्ते ब्रह्मसत्तामयी दशा॥
    • kṣutādyante bhaye śoke gahvare vā raṇād drute, kutūhalekṣudhādyante brahmasattāmayī daśā.
  119. वस्तुषु स्मर्यमाणेषु दृष्टे देशे मनस्त्यजेत्। स्वशरीरं निराधारं कृत्वा प्रसरति प्रभुः॥
    • vastuṣu smaryamāṇeṣu dr̥ṣṭe deśe manas tyajet, svaśarīraṁ nirādhāraṁ kr̥tvā prasarati prabhuḥ.
  120. क्वचिद्वस्तुनि विन्यस्य शनैर्दृष्टिं निवर्तयेत्। तज्ज्ञानं चित्तसहितं देवि शून्यालायो भवेत्॥
  121. भक्त्युद्रेकाद्विरक्तस्य यादृशी जायते मतिः। सा शक्तिः शाङ्करी नित्यम्भवयेत्तां ततः शिवः॥
    • bhakty – udrekād viraktasya yādr̥śī jāyate matiḥ, sā śaktiḥ śāṅkarī nityam bhavayet – tāṁ tataḥ śivaḥ.
  122. वस्त्वन्तरे वेद्यमाने सर्ववस्तुषु शून्यता। ताम् एव मनसा ध्यात्वा विदितोऽपि प्रशाम्यति॥
    • vastv + antare vedyamāne sarva + vastuṣu śūnyatā, tām eva manasā dhyātvā vidito – api praśāmyati.
  123. किञ्चिज्ज्ञैर्या स्मृता शुद्धिः सा शुद्धिः शम्भुदर्शने। न शुचिर्ह्यशुचिस्तस्मान्निर्विकल्पः सुखी भवेत्॥
    • kiñcij – jñair – yā smr̥tā śuddhiḥ sā śuddhiḥ śambhu + darśane, na śucir – hy – aśucis – tasmān nirvikalpaḥ sukhī bhavet.
  124. सर्वत्र भैरवो भावः सामान्येष्वपि गोचरः। न च तद्व्यतिरेक्तेण परोऽस्तीत्यद्वया गतिः॥
    • sarvatra bhairavo bhāvaḥ sāmānyeṣv api gocaraḥ, na ca tad + vyatirekteṇa paro – astīty – advayā gatiḥ.
  125. समः शत्रौ च मित्रे च समो मानावमानयोः। ब्रह्मणः परिपूर्णत्वातिति ज्ञात्वा सुखी भवेत्॥
    • samaḥ śatrau ca mitre ca samo mānāvamānayoḥ, brahmaṇaḥ paripūrṇatvātiti jñātvā sukhī bhavet.
  126. न द्वेषम्भावयेत्क्वापि न रागम्भावयेत्क्वचित्। रागद्वेषविनिर्मुक्तौ मध्ये ब्रह्म प्रसर्पति॥
    • na dveṣam bhāvayet – kvāpi na rāgam bhāvayet – kvacit, rāga + dveṣa + vinirmuktau madhye brahma prasarpati.
  127. यदवेद्यं यदग्राह्यं यच्चून्यं यदभावगम्। तत्सर्वम्भैरवम्भाव्यं तदन्ते बोधसम्भवः॥
    • yad avedyaṁ yad agrāhyaṁ yac cūnyaṁ yad abhāvagam, tatsarvam bhairavam bhāvyaṁ tadante bodha + sambhavaḥ.
  128. नित्ये निराश्रये शून्ये व्यापके कलनोज्झिते। बाह्याकाशे मनः कृत्वा निराकाशं समाविशेत्॥
    • nitye nirāśraye śūnye vyāpake kalanojjhite, bāhyākāśe manaḥ kr̥tvā nirākāśaṁ samāviśet.
  129. यत्र यत्र मनो याति तत्तत्तेनैव तत्क्षणम्। परित्यज्यानवस्थित्या निस्तरङ्गस्ततो भवेत्॥
    • yatra yatra mano yāti tattattenaiva tatkṣaṇam, parityajyānavasthityā nistaraṅgas tato bhavet.
  130. भया सर्वं रवयति सर्वदो व्यापकोऽखिले। इति भैरवशब्दस्य सन्ततोच्चारणाच्चिवः॥
    • bhayā sarvaṁ ravayati sarvado vyāpako – akhile, iti bhairava + śabdasya santatoccāraṇāc – civaḥ.
  131. अहं ममेदमित्यादि प्रतिपत्तिप्रसङ्गतः। निराधारे मनो याति तद्ध्यानप्रेरणाच्चमी॥
    • ahaṁ mamedam – ityādi pratipatti + prasaṅgataḥ, nirādhāre mano yāti tad + dhyāna + preraṇāc camī.
  132. नित्यो विभुर्निराधारो व्यापकश्चाखिलाधिपः। शब्दान्प्रतिक्षणं ध्यायन्कृतार्थोऽर्थानुरूपतः॥
    • nityo vibhur – nirādhāro vyāpakaś – cākhilādhipaḥ, śabdān – pratikṣaṇaṁ dhyāyan – kr̥tārtho – arthānurūpataḥ.
  133. अतत्त्वमिन्द्रजालाभमिदं सर्वमवस्थितम्। किं तत्त्वमिन्द्रजालस्य इति दार्ढ्याच्चमं व्रजेत्॥
    • atattvam – indra + jālābham – idaṁ sarvam – avasthitam, kiṁ tattvam – indrajālasya iti dārḍhyāc – camaṁ vrajet.
  134. आत्मनो निर्विकारस्य क्व ज्ञानं क्व च वा क्रिया। ज्ञानायत्ता बहिर्भावा अतः शून्यमिदं जगत्॥
  135. न मे बन्धो न मोक्षो मे भीतस्यैता विभीषिकाः। प्रतिबिम्बमिदम्बुद्धेर्जलेष्विव विवस्वतः॥
    • na me bandho na mokṣo me bhītasyaitā vibhīṣikāḥ, pratibimbam – idam – buddher – jaleṣv – iva vivasvataḥ.
  136. इन्द्रियद्वारकं सर्वं सुखदुःखादिसङ्गमम्। इतीन्द्रियाणि सन्त्यज्य स्वस्थः स्वात्मनि वर्तते॥
    • indriya + dvārakaṁ sarvaṁ sukha + duḥkhādi + saṅgamam, itīndriyāṇi santyajya svasthaḥ svātmani vartate.
  137. ज्ञानप्रकाशकं सर्वं सर्वेणात्मा प्रकाशकः। एकमेकस्वभावत्वात्ज्ञानं ज्ञेयं विभाव्यते॥
    • jñāna + prakāśakaṁ sarvaṁ sarveṇa – ātmā prakāśakaḥ, ekameka + svabhāvatvāj – jñānaṁ jñeyaṁ vibhāvyate.
  138. मानसं चेतना शक्तिरात्मा चेति चतुष्टयम्। यदा प्रिये परिक्षीणं तदा तद्भैरवं वपुः॥
  139. निस्तरङ्गोपदेशानां शतम् उक्तं समासतः। द्वादशाभ्यधिकं देवि यज् ज्ञात्वा ज्ञानविज् जनः॥
    • nistaraṅgopadeśānāṁ śatam – uktaṁ samāsataḥ, dvādaśābhyadhikaṁ devi yaj + jñātvā jñānavij – janaḥ.
  140. अत्र चैकतमे युक्तो जायते भैरवः स्वयम्। वाचा करोति कर्माणि शापानुग्रहकारकः॥
    • atra ca ekatame yukto jāyate bhairavaḥ svayam, vācā karoti karmāṇi śāpānugraha + kārakaḥ.
  141. अजरामरतामेति सोऽणिमादिगुणान्वितः। योगिनीनाम्प्रियो देवि सर्वमेलापकाधिपः॥
    • ajarāmaratām – eti so – aṇimādi + guṇānvitaḥ, yoginīnām – priyo devi sarvamelāpakādhipaḥ.
  142. जीवन्नपि विमुक्तोऽसौ कुर्वन्नपि न लिप्यते। श्री देवी उवाच। इदं यदि वपुर्देव परायाश्च महेश्वर॥
    • jīvann – api vimukto – asau kurvann – api na lipyate, śrī devī uvāca, idaṁ yadi vapurdeva parāyāś – ca maheśvara.
  143. एवमुक्तव्यवस्थायां जप्यते को जपश्च कः। ध्यायते को महानाथ पूज्यते कश्च तृप्यति॥ १४३॥
    • evam – ukta + vyavasthāyāṁ japyate ko japaś – ca kaḥ, dhyāyate ko mahānātha pūjyate kaś – ca tr̥pyati.
  144. हूयते कस्य वा होमो यागः कस्य च किं कथम्। श्री भैरव उवाच। एषात्र प्रक्रिया बाह्या स्थूलेष्वेव मृगेक्षणे॥
    • hūyate kasya vā homo yāgaḥ kasya ca kiṁ katham, śrī bhairava uvāca, eṣātra prakriyā bāhyā sthūleṣv – eva mr̥gekṣaṇe.
  145. भूयो भूयः परे भावे भावना भाव्यते हि या। जपः सोऽत्र स्वयं नादो मन्त्रात्मा जप्य ईदृशः॥
    • bhūyo bhūyaḥ pare bhāve bhāvanā bhāvyate hi yā, japaḥ so – atra svayaṁ nādo mantrātmā japya īdr̥śaḥ.
  146. ध्यानं हि निश्चला बुद्धिर्निराकारा निराश्रया। न तु ध्यानं शरीराक्षिमुखहस्तादिकल्पना॥
    • dhyānaṁ hi niścalā buddhir – nirākārā nirāśrayā, na tu dhyānaṁ śarīrākṣi + mukha + hastādi + kalpanā.
  147. पूजा नाम न पुष्पाद्यैर्या मतिः क्रियते दृढा। निर्विकल्पे महाव्योम्नि सा पूजा ह्यादराल्लयः॥
    • pūjā nāma na puṣpādyair – yā matiḥ kriyate dr̥ḍhā, nirvikalpe mahā + vyomni sā pūjā hyādarāl – layaḥ.
  148. अत्रैकतमयुक्तिस्थे योत्पद्येत दिनाद्दिनम्। भरिताकारता सात्र तृप्तिरत्यन्तपूर्णता॥
    • atraikatamayuktisthe yotpadyeta dinād – dinam, bharitākāratā sātra tr̥ptir – atyanta + pūrṇatā.
  149. महाशून्यालये वह्नौ भूताक्षविषयादिकम्। हूयते मनसा सार्धं स होमश्चेतनास्रुचा॥
    • mahāśūnyālaye vahnau bhūtākṣa + viṣayādikam, hūyate manasā sārdhaṁ sa homaś – cetanāsrucā.
  150. यागोऽत्र परमेशानि तुष्टिरानन्दलक्षणा। क्षपणात्सर्वपापानां त्राणात्सर्वस्य पार्वति॥
    • yāgo – atra parameśāni tuṣṭir – ānanda + lakṣaṇā, kṣapaṇāt – sarva + pāpānāṁ trāṇāt – sarvasya pārvati.
  151. रुद्रशक्तिसमावेशस्तत्क्षेत्रम्भावना परा। अन्यथा तस्य तत्त्वस्य का पूजा काश्च तृप्यति॥
    • rudra + śakti + samāveśas – tat + kṣetram – bhāvanā parā, anyathā tasya tattvasya kā pūjā kāś – ca tr̥pyati.
  152. स्वतन्त्रानन्दचिन्मात्रसारः स्वात्मा हि सर्वतः। आवेशनं तत्स्वरूपे स्वात्मनः स्नानम् ईरितम्॥
    • svatantrānanda + cin + mātra + sāraḥ svātmā hi sarvataḥ, āveśanaṁ tatsvarūpe svātmanaḥ snānam – īritam.
  153. यैर् एव पूज्यते द्रव्यैस्तर्प्यते वा परापरः। यश्चैव पूजकः सर्वः स एवैकः क्व पूजनम्॥
    • yair – eva pūjyate dravyais – tarpyate vā parāparaḥ, yaś – caiva pūjakaḥ sarvaḥ sa evaikaḥ kva pūjanam.
  154. व्रजेत्प्राणो विशेज्जीव इच्चया कुटिलाकृतिः। दीर्घात्मा सा महादेवी परक्षेत्रम् परापरा॥
    • vrajetprāṇo viśej – jīva iccayā kuṭilākr̥tiḥ, dīrgha + ātmā sā mahādevī parakṣetram parāparā.
  155. अस्यामनुचरन्तिष्ठन् महानन्दमयेऽध्वरे। तया देव्या समाविष्टः परम्भैरवमाप्नुयात्॥
    • asyāmanucaran tiṣṭhan mahānandamaye – adhvare, tayā devyā samāviṣṭaḥ param – bhairavam – āpnuyāt.
  156. षट्शतानि दिवा रात्रौ सहस्राण्येकविंशतिः। जपो देव्याः समुद्दिष्टः सुलभो दुर्लभो जडैः॥ १५६॥
    • ṣaṭśatāni divā rātrau sahasrāṇy – eka + viṁśatiḥ, japo devyāḥ samuddiṣṭaḥ sulabho durlabho jaḍaiḥ.
  157. वरितिन् सकारेण बहिर्याति हकारेण विषेत्पुनः। हंसहंसेत्यमुं मन्त्रं जीवो जपति नित्यशः॥१५६॥
    • varitin sakāreṇa bahiryāti hakāreṇa viṣet punaḥ, haṁsa + haṁsety – amuṁ mantraṁ jīvo japati nityaśaḥ.
  158. इत्येतत्कथितं देवि परमामृतम् उत्तमम्। एतच्च नैव कस्यापि प्रकाश्यं तु कदाचन॥ १५७॥
    • ityetat – kathitaṁ devi paramāmr̥tam uttamam, etac ca naiva kasyāpi prakāśyaṁ tu kadācana.
  159. परशिष्ये खले क्रूरे अभक्ते गुरुपादयोः। निर्विकल्पमतीनां तु वीराणाम् उन्नतात्मनाम्॥ १५८॥
  160. भक्तानां गुरुवर्गस्य दातव्यं निर्विशङ्कया। ग्रामो राज्यम्पुरं देशः पुत्रदारकुटुम्बकम्॥ १५९॥
    • bhaktānāṁ guruvargasya dātavyaṁ nirviśaṅkayā, grāmo rājyam puraṁ deśaḥ putradāra + kuṭumbakam.
  161. सर्वमेतत्परित्यज्य ग्राह्यमेतन्मृगेक्षणे। किमेभिरस्थिरैर्देवि स्थिरम्परमिदं धनम्। प्राणा अपि प्रदातव्या न देयं परमामृतम्॥
    • sarvam – etat – parityajya grāhyam – etan – mr̥gekṣaṇe, kim – ebhir – asthirair – devi sthiram param – idaṁ dhanam, prāṇā api pradātavyā na deyaṁ paramāmr̥tam.
  162. श्री देवी उवाच। देवदेव माहदेव परितृप्तास्मि शङ्कर। रुद्रयामलतन्त्रस्य सारमद्यावधारितम्॥ १६१॥
    • śrī devī uvāca, deva + deva māhadeva paritr̥ptāsmi śaṅkara, rudrayāmalatantrasya sāramadyāvadhāritam.
  163. सर्वशक्तिप्रभेदानां हृदयं ज्ञातमद्य च। इत्युक्त्वानन्दिता देवि कण्ठे लग्ना शिवस्य तु॥ १६२॥
    • sarva + śakti + prabhedānāṁ hr̥dayaṁ jñātamadya ca, ity – uktvānanditā devi kaṇṭhe lagnā śivasya tu.
1 Var.: …meditând astfel dobândește controlul (svātantrya) asupra somnului / visului (svapna).
2 Var.: Trebuie să mediteze asupra stării de preaplin ce apare…

Cf. textului sanskrit: